Dwa słonie

Woda pod stopami, ptaki, owady i niski pomruk, który czuje się bardziej, niż słyszy. Duży słoń idzie przez płyciznę, a tuż przy jego boku, krok w krok, idzie mały. Trzyma się tak blisko, że ich nogi prawie się splatają. Mały idzie w tym samym rytmie co duży, noga w nogę. Pamiętasz stos kłów? Każdy z nich należał kiedyś do słonia, który szedł tak jak ten. Mały słoń nie ma jeszcze kłów. Niech tak zostanie jak najdłużej. To Dzanga Sangha w Republice Środkowoafrykańskiej, wiosna dwa tysiące piętnastego roku.